غریبه ها

کتاب غریبه‌ ها با روایت اول‌شخص بل بردن آغاز می‌شود. نویسنده توضیح می‌دهد که این کتاب داستان ازدواج او، پایان آن و چیزی است که پس از فروپاشی ازدواج رخ داده است. در همان صفحات ابتدایی، مترجم، سهراب صفا، نشان می‌دهد که این روایت فقط یک تجربه‌ی فردی نیست و با تجربه‌های عاطفی بسیاری از آدم‌ها در قطع ناگهانی رابطه و مواجهه با سکوت پس از آن هم‌صداست. کتاب غریبه‌ ها در پنج بخش پیش می‌رود و میان اکنونِ نویسنده در مارتاز وینیارد و گذشته‌ی او در نیویورک، دوران کودکی، روابط خانوادگی و مسیر شغلی‌اش در رفت‌وبرگشت است. بخش اول با تصویر بازگشت سالانه‌ی عقاب‌های ماهی‌گیر به لانه‌ای قدیمی شروع می‌شود؛ تصویری که به‌تدریج به استعاره‌ای برای بازگشت، تداوم و بعد گسست در زندگی مشترک تبدیل می‌شود. در ادامه، داستان به روزهای آغاز همه‌گیری کووید‌ـ‌۱۹، قرنطینه‌ی خانواده در جزیره و لحظه‌ی دریافت یک پیام صوتی تلفنی می‌رسد که تعادل زندگی را بر هم می‌زند.

کتاب غریبه‌ ها در بخش‌های بعدی، هم‌زمان با شرح جزئیات خیانت و ترک ناگهانی همسر، به گذشته‌ی دورتر می‌رود؛ به داستان پدر و مادر نویسنده و طلاق آن‌ها، ورود نامادری‌اش سوزان و شکل‌گیری الگوی ذهنی او از ازدواج. این رفت‌وبرگشت‌ها ساختاری شبیه به رشته‌ای از خاطرات به کتاب داده است. بل بردن علاوه‌بر روایت بحران زناشویی، به نقش دوستان، خانواده، درمانگران و حتی همکاران در مواجهه با طلاق می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه یک تصمیم فردی موجی از واکنش‌ها و قطع و وصل رابطه‌ها را ایجاد می‌کند. نویسنده در این کتاب به‌تفصیل از تجربه‌ی قرنطینه، تنهایی در جزیره، تلاش برای محافظت از فرزندان و هم‌زمان جست‌وجوی معنای تصمیم همسرش نوشته است.